Boek Nederlands

Venetië : de leeuw, de stad en het water

Cees Nooteboom (auteur), Simone Sassen (fotograaf)

Venetië : de leeuw, de stad en het water

Cees Nooteboom (auteur), Simone Sassen (fotograaf)
Genre:
Je leert een stad pas echt kennen als je in de straten en stegen ervan verdwaalt. Venetië, met al haar verstopte hoeken en gesloten poorten, omringd door de ontelbare lagunes, is gemaakt om de weg in kwijt te raken. Maar, zo weet de echte reiziger: de weg kwijtraken betekent het vinden van het mooiste wat een plek te bieden heeft. Cees Nooteboom is zo’n echte reiziger. Hij zoekt zijn weg langs geb
Titel
Venetië : de leeuw, de stad en het water
Auteur
Cees Nooteboom
Fotograaf
Simone Sassen
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2019
262 p. : ill.
ISBN
9789403121901 (paperback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Met de handjes op de rug in een steeg verdwenen

Hij is al 85, maar het gevoel dat Cees Nooteboom weergeeft in zijn reisstukken over Venetië verschilt niet echt van wat de bezoekers van een popfestijn kunnen meemaken.

Een novemberzondag in 2012, het regent dat het giet in Venetië. Een man van 79 jaar vlucht om vijf uur in de middag de kerk van San Rocco in. Daar begint een concert, dat gratis is, merkt hij op - het is een Nederlander. Koor en orgel, muziek van Palestrina, Gabrieli, gregoriaans, hij kent de Latijnse woorden nog uit zijn kostschooltijd. Polyfonie, 'geen instrumenten, even dat bijna onhoorbare stemmen van de stemmen, een soort heilig geneurie, moemmmm..., miemmm..., zo is het goed, een knikje naar elkaar, kijken naar de dirigent die nog even de stilte laat regeren, zijn handen optilt in dat ondeelbare ogenblik dat er nog geen muziek is, en dan gebeurt het, ineens stroomt de kerk vol gecomponeerd geluid, stemmen die zich door elkaar heen weven, elkaar achtervolgen, ondersteunen, mensen die geen instrument nodig hebben om muziek te maken, hun lichaam is hun instrument, de stemmen vliegen langs de hoge zuilen omhoog, zoeken de muren op, dwalen door het gewelf tot de hele kerk van…Lees verder

Zwevend als een droom

Venetiëganger Cees Nooteboom weet in zijn reisstukken over de waterstad de wiegende beweging ervan in zijn proza te verweven.

Een novemberzondag in 2012, het regent dat het giet in Venetië. Een man van 79 jaar vlucht om vijf uur in de middag de kerk van San Rocco in. Daar begint een concert, dat gratis is, merkt hij op - het is een Nederlander. Koor en orgel, muziek van Palestrina, Gabrieli, gregoriaans, hij kent de Latijnse woorden nog uit zijn kostschooltijd. Polyfonie, 'geen instrumenten, even dat bijna onhoorbare stemmen van de stemmen, een soort heilig geneurie, moemmmm..., miemmm..., zo is het goed, een knikje naar elkaar, kijken naar de dirigent die nog even de stilte laat regeren, zijn handen optilt in dat ondeelbare ogenblik dat er nog geen muziek is, en dan gebeurt het, ineens stroomt de kerk vol gecomponeerd geluid, stemmen die zich door elkaar heen weven, elkaar achtervolgen, ondersteunen, mensen die geen instrument nodig hebben om muziek te maken, hun lichaam is hun instrument, de stemmen vliegen langs de hoge zuilen omhoog, zoeken de muren op, dwalen door het gewelf tot de hele kerk van…Lees verder

CEES NOOTEBOOM - Venetië: de leeuw, de stad en het water

★★½

Venetië wordt overspoeld. Niet enkel door water en toeristen, maar ook door schrijvers. Dat is op zich niets nieuws onder de Italiaanse zon. Proust, Ruskin, Rilke, Byron, Pound, Goethe, McCarthy, Morand, Brodsky, Montaigne, Casanova, Goldoni, Da Ponte, James, Montale: in zijn verzameling teksten over de dogestad noemt de Nederlandse schrijver Cees Nooteboom niet weinig van zijn illustere voorgangers bij naam. Dat hun woorden om hem heen vloeien zoals het water in de kanalen, noteert Nederlands grootste hoop op een Nobelprijs Literatuur. In dat druk door gondels bevaren water drijven de laatste tijd overigens opmerkelijk veel Nederlandse woorden. Na Ilja Leonard Pfeijffers grotendeels aan Venetië gewijde liefdesverhaal 'Grand Hotel Europa' en Eric Mins en Gerrit Valckenaers' 'De klank van de stad: een cultuurgeschiedenis van Venetië', publiceert naast Nooteboom nu ook voormalig Antwerps stadsdichter Ramsey Nasr een Venetiaanse vertelling.

Rams…Lees verder

Het zinkende schip

Cees Nooteboom dwaalt door Venetië en bezingt de schoonheid van deze bedreigde stad.

Als je Cees Nootebooms liefdevolle proza over Venetië leest, zou je bijna vergeten hoe slecht het is gesteld met de oogverblindend mooie lagunestad: bedreigd met verdrinking door verzakkingen en stijgend water, belaagd door astronomische aantallen toeristen. Venetië is op weg een pretpark te worden, compleet met toegangspoortjes en entreegeld. Het door Nooteboom opgetekende gerucht dat 'zo ongeveer alle Venetianen 's avonds hun zinkende schip verlaten' is inmiddels grotendeels bewaarheid.

Al sinds de Middeleeuwen werkte de machtige en welvarende republiek als een magneet op een oneindige stoet van schilders, architecten, componisten, musici, schrijvers, dichters, filosofen, filmmakers, academici en intellectuelen. En vrijwel zonder uitzondering voelden deze illustere toeristen de noodzaak om hun indrukken en ervaringen van Venetië vast te leggen. In het geval van Nooteboom mondde een decennialange obsessie uit in een caleidoscopisch boek met korte bespiegeling…Lees verder